Arkadaşlarımla başlayayım çünkü daha önce bu kadar tatlı insanlarla arkadaşlık kurmamıştım.
Beni en çok şaşırtan posta Filizden gelendi sanırım. İçinden o kadar çok şey çıktı ki, her birine ayrı mutlu oldum. Ama en çok Eylül'ün benim için yaptığı resme.
Filiz ben sana "Fareler ve İnsanlar" kitabını okumadım demiştim ama yanılmışım, üniversitedeyken ödünç alıp okumuştum ama tamamen unutmuşum, seçimin çok iyi oldu. RD Amcanın kitaplarındaki Hemingway etkisiyle tanışmak istiyordum. Sanırım tüm kitaplarını "Yazar seçkisi" ile okuyacağım.
Bu yazıda kronolojik sıra yapmadım ama yapsaydım ilk sırada Damla ile buluşmamız olurdu. "Keşke Gerçek Olsa" isimli blogu var diye ona hep takılıyordum, "ah bir yüz yüze görüşsek, keşke gerçek olsa damla" diye. İstanbula gidebileceğimi sanmıyordum ki... Damla, Can'ın okul gezisi ile Ankaraya geleceğini söyledi. Ve biz buluştuk. Ve ben çok mutlu oldum.
Aynı günlerde Şirin'in mektubu ve Ayça'nın hediyesi ulaştı, o gün hangisine bakacağımı şaşırmıştım. Şirin'in mektubundan Alice çıktı, Ayça'nın kargosundan ise "Cimcime" :) Tam ortadaki sarı kartta ise Şirin'in benim için yaptığı tatlı çizim var. Bu arada hala geç değil, hemen Dünyalı Dergi alın ve pek neşeli çıkartmalarıyla ve konularıyla eğlenin.
Geçtiğimiz gün ise Özlem'in kartları kişisel posta sistemiyle geldi, Harry Potter sistemi :) Ne komik olurmuş değil mi Özlem, hazır Londradayken :) Onları paylaşmayayım ama her birini çok aşırı sevdiğimi belirteyim. Hele bir tanesi var ki... (Yok yok demeyeceğim)
"Doğa" konusunda ayrı bir yazı var aklımda aslında ama onu yazana kadar "benim ağacım"ı paylaşmak istedim. İş yerinden bir ağaç. Şimdi yaprakları gitti tabii. Üzerindeki filtre oldukça az.
Son haftalarda ben biraz "tatil" yaptım aslında çünkü annem ve teyzem geldi, birkaç hafta kaldılar. Bu sürede ne yemek düşündüm ne de çamaşır. Anne tatili başka ne olabilir ki zaten :) Onların dün dönüşüyle de "anane gitti" diye gezinen Eliftrişko yüreklerimizi dağladı... Evcek üzgünüz, ne yapalım bu kadarı bile çok güzeldi.
Annemler gelmemiş olsaydı muhtemelen Ocak ayını bulabilecek kart hazırlama işlemim de hızlanmış oldu, onları da ayrıca yazayım. Ama hazırlarken çok mutlu oldum ki 4. postayı hazırlık sürecim bitmedi :)
Çalışma masamda değişiklik yapmak istiyordum ki... Yaptım ve oldu. Tam olarak hayalimdeki değil ama ona çok yakın. Hiçbir şey yapmasam bile masamda oturmayı, etrafı izlemeyi, kalemlerimle oynamayı çok seviyorum. Bu fotoğraftan sonra bile-iki günde- oldukça değişti hali, ara ara ekleyeyim buraya :)
Ve geleyim günün bombasına, adı bile var: Yırtık Gömlek Şoku!
Bugün iş yerindeyken oda çok sıcak oldu ve üzerimdeki hırkayı çıkartayım dedim. (demesem iyiymiş) İlk başta bir tuhaflık hissetmedim zaten o ara Akçayla mesajlaşıyoruz, bir şeylere gülüyorduk. Derken tuhaf bir soğukluk geldi, bir de baktım ne göreyim...
Odayı 3 erkek ile paylaştığım için "aa bakın gömleğim yırtılmış" diyemedim tabii, olay içimde patladı. Hırkayı bile giyemedim o an, şaşkınlıktan. Tam o ara birkaç arkadaşıma fikir sormuştum ki, şahane yorumlar geldi. Ben de böyle bir şey görsem, "hayırdır, köpek mi kovaladı?" derdim. Şahane bir insan dedi ki "güve yemiş olabilir, bence sabun koy dolabına", mantıklı. Ama bir tanesi de var ki, insan arkadaşının bu durumuna biraz üzülür değil mi? Yok! Mesaj aynen şöyleydi:
![]() |
Neyse ki seviyorum kendisini :) |
Öğle arası tesadüf karabalıkla buluştuk, ona sana bir şey göstereceğim dedim, anlamadı ilk başta. Sonra resmen mesajda arkadaşımın yazdığı tepkiyi verdi iyi mi? "Ahahaha naaptın sen?" "Bilmem, canım sıkıldı da üstümü yırttım!!!" Hatıra pozu da çekildik.
![]() |
Yırtık daha da derin aslında ve bunu görmeden giyebilmişim sabah, vay be :) |
Diğer mutluluk sebebim ise son zamanlarda açmayı akıl ettiğimiz trt3 klasik radyo.Benim tahminlerim neredeyse hep yanlış çıkıyor. "Aa bu kesin Mozart" (değil), "Bu bence Aida operası"(değil) Opera demişken, eskiden izlemeye giderdik ve çoook severdik.En sevdiklerim de Aida(ilkim), La Boheme,V. Murat. 4 yavrulu kıvırcık kuzenimi andım radyoyu dinlerken, "ben operayı izleyemiyorum, dinlemek daha güzel, tombik ablalardansa zihnimde karakter canlandırmayı seviyorum" demişti. Radyoda dinleyince anladım, sana hak verdim Tangül, arşivindeki tüm operaları istiyorum o yüzden :)
Bu yazıyı birkaç gündür yazdığıma göre olayları güncellemek gerek :)
15te bir "biriktirip getiren" postacımız bugün uğramış, harika kartlarıma ulaştım ama elime geçmeyen mektubumun (hazan) peşine ayrıca düşeceğim.
Canım Aslı ve Çanakkale'den iki arkadaşım Özlem ve Serranın pek tatlı kartlarına da ulaşmış oldum. Serra'nın kartındaki "kırmızı balon" hikayesini ve benim neden yeni yıl kartlarının içine kırmızı balon koyduğumu ayrıca yazayım.
"Bana bir şey olmaz" edasıyla içtiğim Adana usulü kaynarın etkisiyle başım ve migren tepinmeye devam ederken fark ettim ki yatsam fena olmayacak.
Yoksa benim daha yazasım vardı yahu :)
En çok aklımda kalan, birine sevdiğini göstermenin en güzel yollarından birinin, onun için "bir şey yapmak" olduğunu görmüş olmam. Mavi bir dantel veya kırmızı bir balon... Özünde hep sevgi var :)
Çok şükür...
Günün mutluluk sebebi kitaplar olsun... :) Havalar da kapalı, tam okumalık... :)
YanıtlaSilNeyse, ben de beklerim, sevgiler... :)
Çok teşekkürler, bence de öyle kitap okumalık havalar :)
SilKitabınız yeniden hayırlı olsun :)
Sen çok şükür diye bitirmişsin ya, benim içimden de "bin şükür" geçti ;)
YanıtlaSilVallahi çok şükür Esra yaa, hatta onbin milyon şükür :)
Kartların sahiplerinden biri de benim :)) Yaşasın ;) Balon da duruyor zarfın içinde, Ali Deniz'e vereceğim onu ama hafta sonu, su dolduracak eminim yine :)
Çok tatlısın Esra ;)
Bu arada benim de gözünün içine baktığım şeyler var evde, eskisin, yırtılsın ve faaliyet yapayım diye :)
Bin şükür, aynen katılıyorum Esen..
SilAli Deniz için göndermiştim zaten balonu ehehhe, bana da kek yapsa keşke canım Ali :)
Aklımdakini duysan gülersin aslında, içinde keçe de var, dur ben sana bunu bir sorayım :)
Yırtık gömleğe bak bende çok güldüm :)))
YanıtlaSilNasıl giyiniyorsak artık.. Benim de ters giyindiğim çok olmuştur :))) Haaa birde etiketi sallanan kıyafetlerle dolaştığım tabiki... En trajiği bir düğünde kocaman sırtımda sallanması tabi ki etiketin :))
Çok güzel bir yazı olmuş, umut ve sevgi dolu :) Mutlulukların daim olsun ♥
Etiket bende de oluyor, ayakkabıların altındakiler özellikle ama düğünde hiç olmamıştı :))
SilÇok teşekkürler, umarım siz de vize işini halledip yeğeninize kavuşursunuz :)
yama yaaaapppp :) şirin bir yama ..çok güzel olur..
YanıtlaSilsenin paketin beni çoook mutlu etti.. akşam oğluşum da karta baktı balona güldü ama dinazorlu etiketlere delirdi...yatağına yapıştırdı :)
iyi ki varsın....güzel insan..
Yama mı? Aslında güzel bir fikir ama ben onu yapamam sanırım :) (bak yine denemeden yapamam dedim iyi mi :)
SilKubilayı çoook öperim :)
Sen de iyi ki varsın canım Aslı
bakınsana buraya :) https://www.pinterest.com/search/pins/?q=diy%20patch&rs=typed&term_meta%5B%5D=diy%7Ctyped&term_meta%5B%5D=patch%7Ctyped
SilSenin zarfın da bana ulaştı Esra.Kağıt Ev'e başladım dün akşam:) Ayıraç, kart ve balon beni ayrı ayrı gülümsetti. Sevgiler. Mutlu seneler hepimize.
YanıtlaSilAaa başladın mı? Yorumunu merak ediyorum.
SilMutlu seneler yeniden ve sevgiler
Bence o mesaji yazan arkadasin, mesela gomlegin ne kadar da guzel oldugunu soylemistir, belki naftalin ya da utuden dolayi yipranmis olabilecegi gibi fikirler de vermistir ama neeerde onlardan bahsetmek :)) Ama fotografi gordukce hala guluyorum karabalik gibi :D
YanıtlaSilMutluluk sebeplerin yine cok cok guzel, ne guzel artiyorlar hep, hic de azalmasin zaten hep artsin:) optum cok..
Aaa doğru bak, onları da söylemişti, nasıl da unutmuşum ehehehehe :)
Silİnş. hep artar, Belçikaya gelirsek daha da artaCAK EMİNİM :)
Ben de hala gülüyorum gömleğe ama aklımdakini yapabilirsem daha da güzel olacak sanki gömlekten :P
Hay Allah'ım Esra yırtık gömlekle ilgili anlattıklarına ben de çok güldüm gerçekten. Neyseki kimse görmeden ucuz atlatmışsın :) İnstagramdan görüyordum kart hazırlıklarını ne ara yemek yapıp ne ara çocukla ilgilendi bu kız ne ara oturdu masanın başına diyordum meğerse annenler varmış. Ne büyük mutluluk annenin gelebilmesi, onun desteğini hissedebilmen (burada koca bir kıskançlık, biraz burukluk, biraz acı, biraz özenme hepsinden var) kıymetini bil annenin varlığının.
YanıtlaSilSevgiler...
Mutluluğun sesini duyabilmek de çok güzeldi :)
YanıtlaSilBu günlerde iki çocukla eve sıkışmış durumdayım, sanal aleme de uzağım azıcık ama döneceğim (ve eskiden/şimdi yazısı yazacağım)...
Sevgiler...
Aaa cimcime kitabında kaldım ben. Milliyet Çocuk'ta çıkardı eskiden. Bir an çocukluğuma döndüm :)
YanıtlaSilBana kart yok mu :( Bu aralar çok mutsuzum, çok yorgunum, çok bezginim. Benim için de bir günün mutluluk sebebi olsun ama (ay kendimi çok yüzsüz hissettim birden) :)
YanıtlaSilHiç beklemiyordum bugün bana da bir kart düşmüş çok sevindik ailecek. Ben de senden heveslenip kart aldım ama daha gönderemedim, galiba yılbaşına yetişmeyecek ama adresini isticem sonra :)
YanıtlaSilo gömleğin aynısından bende de var, neyse ki sağlam. :)) bu arada tatlı kartın ve kırmızı minik balonun için teşekkürler. stresli bir iş gününde içimde kelebekler uçuştu sayende. çok sevgiler sana ve Elif'çiğe.
YanıtlaSil